در بلاغت چون علی و در صبوری چون حسن
از کمال علم و تقوا شد عقیله نام او
همچو زهرا از همه زنهای عالم برتر است.
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان ۱۳۹۲ ساعت 12:23 توسط روح الله
|
تا کجای قصه باید ز دلتنگی نوشت ،تا به کی بازیچه بودن توی دست سرنوشت
تا به کی با ضربه های درد باید رام شد
یا فقط با گریه های بیقرا آرام شد
بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار
خسته از این زندگی با غصه های بی شمار...
××××××××××××××××××××××××
نوشتههای پیشین
پیوندها
- مبارزان
- منتظر نگاه مادرم زهرا
- نمازوشهدا...
- سجاد
- معرفت
- رو به سوی خــــــــــــدا
- شب های روشن...
- یبنل الحسن اقا بیا
- فطرس
- محسن رامشگر
- خودم و خدا
- سایه روشن
- مجتبی
- رهگذر
- خادم شهدا
- چادرخاکی
- شهیدان وطنم ایران
- اولین حسینه ی مجازی یزد
- شهدا شمع محفل بشریتند
- یار دبستانی من
- ازمانیازمیرسد واز یار نیاز
- تواشیح معراج النبی شهرستان بابل
- جا مانده از پر واز
- عصاره شمال/
- منم منتقم سیلی زهراء
- صدر/
- هواداران امام زمان{عج}
- میران...
- کوله پشتی زندگی...
- کربلایی سعیدذبیحی
- منتظران ظهور
- افلاکیان